سیستم های آبیاری سنتی در سال های قبل مورد استفاده قرار می گرفت. با این حال، حتی امروزه برخی از مزارع کوچک در مناطق روستایی از این موارد استفاده می کنند. اگرچه هزینه سیستم آبیاری سنتی ارزانتر از روشهای مدرن هستند، اما کارآمدی و بهرهوری آنها را ندارند. هزینه تجهیزات آبیاری در سیستم سنتی بسیار پایین تر از انواع سیستم مدرن آبیاری است و در واقع عملکرد این سیستم به نیروی انسانی یا حیوانی بستگی دارد.
انواع سیستمهای آبیاری سنتی
برخی از این سیستم ها عبارتند از:
1. خندق
سیستم قرقره نیز نامیده می شود و شامل برداشتن آب از چاه یا منبع دیگری برای آبیاری زمین است. این یک فرآیند زمان بر و کار فشرده است، اما بسیار مقرون به صرفه است. همچنین استفاده از خندق از هدر رفتن آب جلوگیری می کند.
2. پمپ زنجیری
یک پمپ زنجیره ای از دو چرخ بزرگ تشکیل شده است که توسط یک زنجیر به هم متصل شده اند. سطل هایی به زنجیر متصل هستند. علاوه بر این، یک قسمت از زنجیره به منبع آب فرو می رود. با چرخش چرخ، سطل آب را جمع می کند. زنجیر بعداً آنها را به چرخ بالایی می برد، جایی که آب در یک منبع رسوب می کند. سطل خالی دوباره به پایین منتقل می شود.
3. دکلی
این فرآیند برداشت آب از یک چاه یا منبع مشابه است. در اینجا یک طناب و سطل را به یک میله می بندیم. در انتهای دیگر یک چوب سنگین یا هر شی دیگری را به عنوان تعادل گره می زنیم. و از این قطب برای کشیدن آب استفاده می کنیم.
فواید و مزایا سیستم آبیاری سنتی
روشهای آبیاری سنتی چندین مزیت دارد که برخی از آنها مختص منطقه و برخی دیگر عمومی هستند.
آنها کمهزینهترین و کمهزینهترین رویکردها برای فرآیند آبیاری هستند.
آنها به هیچ دانش فنی یا تخصص قبلی از طرف کاربر نیاز ندارند.
آنها ممکن است به طور موثر برای آبیاری زمین هایی که تسطیح شده اند استفاده شوند.
با مدت زمانی که آب در مخزن می گذراند، فرسایش کاهش می یابد.
با توجه به نظارت انسان، آب به طور موثرتری مصرف می شود و محصول مقدار مناسبی آب دریافت می کند.
معایب و مضرات روش آبیاری سنتی و قدیمی
روش آبیاری سنتی علاوه بر مزایا، دارای معایبی نیز می باشد که باید در نظر گرفته شود.
آنها برای تکمیل به مقدار قابل توجهی تلاش و زمان نیاز دارند.
نشتی که در زهکش ها رخ می دهد منجر به هدر رفتن آب می شود.
در نتیجه توسعه محصولات، مقدار غیرعادی زیادی آب به داخل حوضه ها سرازیر می شود که منجر به از دست رفتن آب قابل استفاده می شود.
اگر این کار به درستی انجام نشود، ممکن است منجر به آبگیری شود.
آب بیش از حد خارج می شود که هدر می رود.
اگر خاک شیب مناسبی داشته باشد و آب را به راحتی جذب کند، آب می تواند از طریق مزرعه عبور کند. گیاهان در اثر آب ایستاده آسیب می بینند، که همچنین منجر به عملکرد کمتر محصولات غذایی می شود.
سیستم آبیاری سنتی چیست؛ انواع، مزایا و معایب